[Inuyasha Fiction]The Way of Me And You 11

posted on 21 Jul 2013 21:54 by melanie in Fiction, Inuyasha
Inuyasha Fiction : The Way of Me And You
By : M_Black
Style : Drama , Romantic
Paring : Sesshoumaru & Rin 

<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>

ตอนที่ 11 ครึ่งวิญญาณที่หายไป

<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>

ข้าเฝ้ามองผ่านฟ้าทุกเช้าค่ำข้ามองพระอาทิตย์ พระจันทร์ ดวงดาราหรือแม้แต่มวลเมฆใจข้าประหวัดหวังว่าท่านที่อยู่ใต้ฟ้าเดียวกับข้าจะมองมันเหมือนกับที่ข้ามองและรู้สึก...คิดถึง...กันบ้างหรือไม่???

<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>:<:>

บานหน้าต่างวงกลมกรอบไม้แบบจีนบานโตมีใครคนนึงนั่งอยู่ไม่ขยับไปไหน นัยน์ตาสีทองเหม่อลอยออกไปข้างนอก สติว่างเปล่าแบบที่ไม่เคยเป็นเลยแม้สักนิด เซ็ทโชมารุมักทำเช่นนี้ทุกคืนหลังเสร็จสิ้นการทำงานทั้งหมดของตนในแต่ละวัน พระจันทร์ส่องแสงสว่างนวลแต่อ่อนโยน ทำให้เขาอดคิดถึงสตรีร่างบางที่ก่อนหน้านี้เคยร่วมเตียงมาไม่ได้ ... นาน...นานมากแล้วที่ไม่ได้เจอ ไม่ใช่ว่าตนนั้นจะไม่ทิ้งรินเช่นนี้หากทุกอย่างช่างแปรเปลี่ยน แม้จะตลอนออกไปทำงานนานสองสามเดือน แต่กลับมาก็รู้ดีว่ารินยังอยู่ในปราสาท ยังคงอยู่แม้ไม่เจอหน้ากัน หากแต่ครั้งนี้ ต่อให้ไปหาที่ห้องก็ไม่เจอร่างบอบบางดั่งนกน้อยเพิ่งหัดบินนั้นเลย 
 
ริน...ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
 
ร่างสูงระบายลมหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน แม้พยายามจะลืม พยายามจะไม่คิดถึงแต่ก็ทำได้ยาก เขารู้สึกเนื้อตัวราวต้องพิษที่มองไม่เห็น สติว่างเปล่า ทำทุกๆอย่างรอบตัวราวเครื่องจักรที่ไร้หัวใจ ทำไปเรื่อยๆ ไม่หยุดพัก ไม่ปริปากบ่น ไม่โมโหหรืออะไรทั้งนั้น 
 
เพราะอยากจะทำให้ตัวเองลืม ทั้งๆที่รู้ว่ามันยากนัก...
 
เสียงเคาะประตูดังขึ้นปลุกอสูรหนุ่มจากภวังค์ เขาหันไป ไม่จำเป็นต้องเปิดหรือถามว่าใครก็รู้ดี ภรรยาสาวที่กำลังตั้งท้องได้สามเดือนกว่ารออยู่ข้างนอก เป็นเช่นนี้มาหลายคืน โรคุโจเป็นห่วงที่ไม่ได้กลับไปที่ห้องจนต้องหอบหิ้วตัวเองมาหาทั้งๆที่ร่างกายก็ไม่สู้แข็งแรงดีนัก ใจอยากจะดุ แต่ตอนนี้ความห่วงหาที่อ่อนโยนของเธอก็ทำให้เขารู้สึกว่าร่างกายและหัวใจยังคงมีชีวิตไม่ใช่เครื่องจักร
 
" เข้ามาสิ " ร่างโปร่งเข้ามาตามคำอนุญาต เรือนผมสีดำสวยปล่อยยาว แม้ซูบเซียวและตั้งครรภ์หากคนงามก็คือคนงามโรคุโจยังคงทรงเสน่ห์เช่นเดิม เธอเดินมาอยู่ข้างๆสามี 
 
" ท่านพี่คะ "
 
" มีอะไรรึโรคุโจ? ข้าจะกลับห้องแล้วล่ะ "
 
" ค่ะ...น้องเป็นห่วง เลยมาตาม พักบ้างนะคะ " หญิงสาวบอกในมือที่ชุดคลุมตัวหนามาให้ชายหนุ่ม อีกฝ่ายสั่นหัวนิดๆก่อนจะหยิบมันคลุมให้โรคุโจแทน
 
" อากาศแบบนี้ เจ้าควรใส่มันมากว่าข้านะ " เซ็ทโชมารุบอกอย่างอ่อนโยน อีกฝ่ายยิ้มรับบางๆ
 
" ขอบคุณค่ะ ข้าช่างเป็นภาระให้ท่านพี่จริงๆ "
 
" เจ้าไม่เคยเป็นภาระของข้า อย่าคิดแบบนั้นสิ มาเถอะ " อสูรผมเงินดับไฟที่ตะเกียงข้างโต๊ะ ก่อนจะเดินโอบไหล่ภรรยาออกมา ชั่วครู่โรคุโจสังเกตเห็นบางสิ่งบนโต๊ะ จึงหยิบมันให้สามี เขาสะดุ้งมองหน้าเธอ อ้าปากเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง แต่หญิงสาวส่ายหน้า จับมือเขาให้กลับไปที่ห้อง 
 
ห้องนอนถูกตระเตรียมเรียบร้อย ฟูกนอนหนานุ่มวางอยู่คู่กันอย่างเป็นระเบียบ กำยานหอมถูกจุดไว้ริมห้อง เสื้อนอนวางอยู่หัวเตียง โรคุโจเดินไปหยิบมาช่วยสามีเปลี่ยน เขานิ่งเงียบ เช่นเดียวกับภรรยาที่ไม่ได้เอ่อยอะไรนอกเรื่องนอกจากว่าตนรัดโอบิแน่นไปหรือไม่ หรือจะรับอะไรก่อนนอนไหมเท่านั้น ไม่นานนักทั้งสองคนก็มานอนอยู่ข้างกัน เซ็ทโชมารุบรรจงห่มผ้าให้โรคุโจ เธอยิ้มให้
 
" ขอบคุณค่ะ "
 
" ร่างกายเจ้าแข็งแรงดีนะ? " เขาถาม อีกฝ่ายยิ้ม
 
" น้องเคยแข็งแรงด้วยหรือคะ? "
 
" โรคุโจ เลิกพูดแบบนี้ได้แล้วนะ ข้าไม่ชอบ! " เซ็ทโชมารุดุเอา แต่คนโดนดุก็ไม่มีท่าทีจะนึกกลัวเลยแม้แต่น้อย
 
" ท่านพี่ไม่ชอบก็จริง แต่มันเป็นความจริงนี่คะ? น้องไม่เคยแข็งแรง ไม่ว่าจะตอนไหนของชีวิต อย่าโกรธน้องเลย น้องแค่พูดความจริง "
 
" ถ้าเจ้าพูดอีก ข้าจะไม่คุยกับเจ้าแล้วนะ " อสูรหนุ่มเอนตัวลงนอน หันหลังให้
 
" ...นับแต่รินจังไม่อยู่ท่านพี่ก็ไม่คุยกับข้าเลยนี่คะ.. " เซ็ทโชมารุสะดุ